เศร้าใจ

หน้าหลัก  กลอนรัก  กลอนกำลังใจ  กลอนคิดถึง  กลอนห่วงใย  กลอนวิงวอน  กลอนอกหัก  กลอนเหงา,ฝันดี  กลอนเพื่อน,อวยพร  กลอนกวนๆ  คำคม

ฉันเป็นเพียงตะเกียงน้ำมัน
ไม่ว่าเธอจะวางฉันไว้ตรงไหน
แค่ปลายเท้าเบื้องล่างหรือกลางใจ
ก็สาดส่องแสงไปไม่เปลี่ยนแปลง
แม้เจ็บปวดเพียงใดจะไม่หวั่น
เติมน้ำตาแทนวันน้ำมันแห้ง
ถึงริบหรี่ร้าวรอนหรืออ่อนแรง
ก็ไม่หมดแสงแห่งรักเลยสักครา

วันนี้เมื่อเขากลับมา
เธอก็ตัดใจลาจากฉัน
ง่ายเหลือดีเหมือนไม่มีความผูกพัน
แล้วแผลในใจฉัน…ใครกันจะลบเลือน

เวลาเหมือนวารี
มิเคยมีจะหยุดไหล
วันวานย่อมผ่านไป
เหลือไว้เพียงความทรงจำ




ฉันอาจจะรักเธอได้
แต่เธอคงไม่รักฉัน
เรื่องของใจไม่อาจฝืนกัน
เหมือนเช่นความฝันไม่อาจจับจอง
ฉันอาจจะรักเธอได้
แต่คงไม่ได้เป็นเจ้าของ
ความรักฉัน ห่วงใย ใช่ครอบครอง
ไม่จำเป็นว่าเราสอง ต้องผูกพัน
ตลอดเวลาฉันรู้ว่ารักเธอได้
แต่ไม่ได้หมายความว่าใจเธอต้องเป็นของฉัน
ตลอดเวลาที่เรารู้จักกัน
ฉันไม่เสียใจสักวันที่ได้รักเธอ

เก็บความทรงจำนี้ไว้
เก็บไว้ในใจที่อ่อนหวาน
เก็บไว้..เก็บไว้นานเท่านาน
เก็บไว้ตลอดกาล..ตลอดไป

เธออาจจะอยู่ในความคิด
แต่ไม่อยู่ในชีวิต และจิตใจ

ไม่เสียใจที่เป็นคนอย่างนี้
ถึงไม่ใช่คนดี แต่ก็รักชีวิตนี้และเห็นค่า
ถึงเธอจะไม่เห็น ไม่รักใคร่
ไม่ใส่ใจตลอดมาโลกนี้ยังมีชีวิตชีวา
เพราะฉันยังมีเสียงหัวเราะและน้ำตาจะให้มัน

ต่างคนก็ต่างใจ
เมื่อคบกันไปก็ไร้ค่า
แต่ความรัก ที่มีให้เสมอมา
ก็ไม่กล้า ที่จะตัดใจ

อยากให้เป็นฉันที่เธอรัก
แต่ความจริงก็แค่คนรู้จัก
ที่เธอเพียงผ่านมาทายทัก
มิใช่รักอย่างที่เข้าใจ

เมื่อรักกันไม่ได้ก็ไม่รัก
ไม่เห็นจักเกรงการณ์สถานไหน
ไม่รักกู กูก็จักไม่รักใคร
เอ๊ะ…น้ำตากูไหลทำไมฤๅ

ก็ได้แต่เก็บเธอไว้ในความฝัน
แอบอุ่นทุกวันแม้หวั่นไหว
ได้แต่เก็บเธอไว้ในหัวใจ
เพราะไม่อาจชิดใกล้ในความจริง
เพราะว่าเป็นไปไม่ได้
ไม่อยากทำร้ายไม่อยากทอดทิ้ง
ใครอีกคนที่ชิดใกล้ในความจริง
เป็นเรื่องที่ยากยิ่งเกินเข้าใจ

ขอโทษนะคนดี
ใจลังเลดวงนี้ มันร้องไห้
รู้ทั้งรู้ว่ามีใคร
แต่หัวใจก็รักใคร…ได้อีกคน

จุดแรก…คือพบ
จุดจบ…คือจาก
เมื่อพบ…ต้องพราก
เมื่อจาก…ต้องเจอ

ถ้าจะตัด..ก็ตัดให้พ้นใจ
อย่าให้เหลือเยื่อใย..ไว้ทอฝัน
อย่าให้เหลือแม้เศษเสี้ยว..ไว้เกี่ยวพัน
เคยรักกันมากแค่ไหน..จะได้ลืม

ใช่หยิ่งหรืออวดดี
ที่ยอมหลีกหนีใช่ขี้ขลาด
ที่เมินเฉยใช่วางมาด
เพียงแค่รู้สึกแขยงขยาดในน้ำใจ
ที่จากมาใช่ว่าไม่รัก
ที่หาญหักเพราะรับไม่ไหว
ที่มีหนึ่งแล้วสองใครรองใคร
ที่สำคัญแบ่งใจให้หลายคน

หัวเราะ
ทั้งที่ร้องไห้
ฉันนี่แหละทำได้
เชื่อไหม…
ชินชาแล้ว
กับการทำใจ
ยิ้มแย้มแจ่มใส
ทั้งที่หัวใจยับเยิน

รักนะ จึงเฝ้ารอ
จึงมาง้อ จึงมาหา
คิดถึง จึงพูดจา
เธอเย็นชา จึงเงียบไป

ขอเก็บแค่วันวาน
เนิ่นนานเพียงแค่ความฝัน
ขอเก็บเพียงแค่คืนวัน
มีเธอมีฉันในใจ
ขอเก็บความรู้สึกเก่าก่อน
ห่วงหาอาทรอ่อนไหว
ขอเก็บความรักจากใจ
ครั้งหนึ่งเคยได้จากเธอ
จึงเป็นเพียงความคิดถึง
เก็บไว้ซึ้งซึ้ง..เพ้อเพ้อ
จะเป็นอดีตที่เลิศเลอ
เตือนใจไม่ให้เผลออีกต่อไป
ขอเก็บเพียงแค่วันวาน
ที่ทำฉันร้าวรานหวั่นไหว
แทนความอ้างว้างห่างไกล
ที่ใครเคยให้ไว้เป็นความทรงจำ

อยากอยู่เพียงลำพังสองใจ
ฉันจะกอดเธอไว้ให้นาน
แต่ติดที่เวลาหมุนผ่าน
ผ่านมาให้เราจากกัน

ว่ากันว่ารักแท้แพ้ใกล้ชิด
ฉันว่าผิดคิดว่าคงไม่ใช่
การที่ใครคนหนึ่งจะเปลี่ยนไป
หาใช่เพราะใกล้กัน
แต่เป็นเพราะคนไกลไม่ส่งข่าว
ไม่รู้เรื่องราวของเขาให้หมายมั่น
ในเมื่อคนใกล้แสนเอาใจอยู่ทุกวัน
แล้วฉะนั้นเธอว่าฉันควรจะเลือกใคร

ถ้าหากเงินมีค่ากว่าสิ่งอื่น
ฉันอาจยื่นข้อเสนอของเธอได้
ฉันจะซื้อความรักจากเธอไป
บอกซิขายเท่าไหร่..หัวใจของเธอ

หากเธอยังมีหัวใจข้างในนั้น
คงไร้ความรู้สึก…
เธอจึงไม่เคยผูกพันกับใครล้ำลึก
เธอคงไม่เคยรู้สึกว่ารักใคร

เก็บคำว่ารักของเธอไว้
เพราะมันมีค่ากับเขาคนนั้น
เก็บเอาไว้ให้ใครที่ต้องการมัน
สำหรับฉันคำว่า"รัก"นั้น
มันก็สำคัญ แต่ฉันคงตีความหมาย
ได้แค่เพื่อนเท่านั้นเอง

ทะเลงามยามค่ำดูล้ำลึก
ความรู้สึกซ่อนไว้ใครจะเห็น
ใต้สายน้ำนิ่งเงียบดูเยือกเย็น
อาจลำเค็ญสุดครืนคร่ำด้วยน้ำตา

น่าจะแน่ใจตัวเองเสียก่อน
แล้วค่อยมาทำอ่อนโยนอ่อนหวาน
คำพูดของเธอเคลือบด้วยน้ำตาล
แท้เป็นคำหวานที่อาบด้วยยาพิษของเธอ

ขอเพียงในใจมีเธออยู่
ไม่จำเป็นต้องเคียงคู่หรือพบหน้า
เพียงมีเธอในใจก็อบอุ่นศรัทธา
แม้เธอไม่รักตอบมาก็สุขใจ

เมื่อมีรักนักบัญชีต้องเดบิต
ถือเป็นสิทธิ์สินทรัพย์ของเจ้าของ
หากวันใดรักลาน้ำตานอง
ถึงคราต้องเครดิตปิดบัญชี

แม้จะเจ็บมากมายสักเพียงไหน
ก็ไม่ขอร้องไห้ให้เธอเห็น
จะไม่ขอฟูมฟายเกินจำเป็น
จะไม่ขอให้เธอเห็น..ความอ่อนแอ

เก็บใจดวงเหงา ๆ ใส่ลิ้นชัก
เก็บความรักที่ผิดหวังเพราะยอมแพ้
ความรู้สึกที่ไม่เคยมีใครแคร์
เก็บมาล็อคใส่กุญแจแล้วปิดตาย
จะเหลือแต่หัวใจที่ตายด้าน
จะเหลือเพียงดวงวิญญาณไร้ความหมาย
จะเหลือเพียงทุกข์ระทมที่ข่มกาย
จะไม่ยอมให้ใจ…ใครอีกเลย

ท้องฟ้ายังกว้างกว่าเก่า
เส้นขอบฟ้าเส้นบาง ยังกางกั้น
ความรู้สึกห่วงหา คนผูกพัน
ยังวนเวียนอยู่ตรงนั้น...ที่หัวใจ
...ผืนน้ำและแผ่นฟ้า
สุดสายตาที่เหมือนว่าจะชิดใกล้
แต่ความจริงคือสองสิ่งที่ห่างไกล
ไม่เคยใกล้กันได้เลยสักครา
ท้องฟ้ายังกว้าง กว่ากว้าง
หัวใจที่เบาบางยังอ่อนล้า
ความรักระหว่างเราที่เป็นมา
"เราผูกพันกันจริง"หรือว่า...
...เป็นความใกล้ แค่น้ำกับฟ้า...ไม่แน่ใจ

กลิ่นหอมของดอกไม้ . .
อาจคล้ายกับกลิ่นไอของความรัก
ไม่อยากจากหากได้รู้จัก
เรื่องราวของความรัก คือความสุขใจ
แต่ความสุขมักอยู่ไม่นาน
เหมือนดอกไม้ที่หอมผ่านสายลมไหว
เมื่อความรักพัดผ่าน เมื่อความหวานจางไป
กลิ่นหอมของหัวใจ . . เก็บไว้ได้
แค่ "ความทรงจำ" .

นับตั้งแต่ วันเธอไกล ในวันก่อน
ความอาทร มากเหลือ เหนือคำขาน
หัวใจฉัน ไร้สุข ทุกข์มานาน
จวบจนกาลเวลา ผ่านผัน ถึงวันนี้
เงียบเหงา เดียวดาย กลางสายฝน
หนาวร้อนทน ตลอดไป ไม่หลบหนี
หัวใจชินชา มานานปี
รอวันที่ เธอกลับ ซับน้ำตา
กับดอกไม้ ที่วาง ข้างศพฉัน
คือของขวัญ วันคนลับ กลับมาหา
เผยรอยยิ้ม เศร้าเศร้า เหงาอุรา
รับรู้ว่า วันที่ผ่าน ร้าวรานใจ

เพียงหนึ่งความรู้สึก
ในห้วงสำนึกที่เก็บงำ
กับหลากหลายการกระทำ
ที่ต้องพยายามเก็บไว้
เพียงแค่หนึ่งคำพูด
กลับไม่อาจพิสูจน์ให้เห็นได้
แล้วใจหนึ่งใจนี้..จะมีค่าอะไร
เมื่อไม่อาจมอบให้-คนที่ใจต้องการ

เดียวดายในคํ่าคืนเต็มตื้นกับความเหงา
ฟากฟ้ายังมีดาวแต่ใยเราไม่มีใคร
มองดูท้องฟ้า ที่พร่าพราวแสง
ริอาจจะแข่ง กับแสงจันทรา
ก็เหมือนกับฉันสำคัญตัวว่ามีค่า
แต่พอต้องจากลา เลยได้เห็นว่า
ตัวเราไม่มีค่า...อะไรเลย...

...เมื่อเลือกเดินเส้นทางคนละเส้น...
...แม้จะเห็นความเหงาในเงาฝัน...
... แม้เจ็บปวดรวดร้าวคราวจากกัน...
...หากเป็นความต้องการของเธอนั้น...
......ฉั น ยิ น ดี......

ตั้งใจจะไม่อ่อนไหว
เพราะไม่อยากถูกทำร้ายได้ง่ายกว่า
ถ้าเธอละเลย..เฉยชา
ไม่อยากรู้สึกว่า..น้อยใจ
ตั้งใจจะแกร่งกร้าน
ไม่ว่าเธอจะห่างหายไปนานแค่ไหน
ก็อยากจะไม่หวงไม่ห่วงใย
เพื่อตอบแทนคนไม่มีหัวใจ
..อย่างเธอ..

ประสบการณ์สอนให้รู้ว่า
ถ้าอยากได้อะไรมา ต้องยื้อแย่ง
ฉุดกระชากลากดึงให้ถึงแรง
รวบรวมความกล้าแกร่งไขว่คว้ามา
ประสบการณ์สอนให้รู้ต่อไป
เมื่อคิดยื้อแย่งหัวใจใครสักคนจงรู้ว่า
จะฉุดกระชากลากดึงทั้งน้ำตา
ถ้าเขาไม่ปรารถนา--
เอาหัวใจมาก็ไม่มีค่าอะไร..

จะรักเธอวันนี้ให้มากๆ.....
เวลาจากน้ำตาอาจจะไม่ไหล....
เพราะฉันเก็บเธอที่รักไว้ในหัวใจ....
เวลาจากไปก็ยังมีเธออยู่ในใจเสมอมา....
อีกไม่นานคงต้องจากกัน....
ฉันจะเก็บคืนวันที่มีค่า....
จะเก็บรักเราไว้ในแววตา.....
เพราะไม่แน่ว่าเราจะได้เจอกัน....

ขอบคุณที่ยังคงห่วงใย ที่ยังคอยเอาใจใส่ฉันอยู่
ทั้งๆที่เธอก็รู้ว่าความหวังอะไรก็ไม่มี
ขอโทษจากใจจริงนะที่ฉันไม่อาจให้เธอแทนที่
คนที่ในใจฉันมีแม้ว่าเขาจะดีหรือไม่ดีก็ตาม

เธอถามฉันทำไม
มันเหมือนเธอไม่ไว้ใจ ในตัวฉัน
รักเธออยู่ไหม…ทำไมต้องยืนยัน
ทำไมไม่เชื่อมั่น ในความสำคัญ ของตัวเอง
ถึงฉันจะห่างหายไปบ้าง
ไม่ใช่ว่าฉันไม่อ้างว้าง…ไม่ใช่ว่าฉันเก่ง
แต่เพราะฉันเบื่อ ฉันเซ็ง
ถ้าจะต้องมาเจอกับคนที่ ไม่มั่นใจในตัวเอง
….ฉันก็ไม่มั่นใจ...

แม้เวลาจะสั้นนัก
แต่ก็ทำให้ฉันรู้จักกับความผูกพันที่ยิ่งใหญ่
ไม่รู้เหมือนกันว่าความรู้สึกนั้นคืออะไร
แต่หมดเวลาแล้วใจที่จะฝันใฝ่ผูกพัน
เปรียบเธอเหมือนเส้นขอบฟ้า
ฉันคือคนธรรมดาที่มากับความฝัน
อยากรู้ว่าเธอจะอยู่ไกลแค่ไหนกัน
ถ้าจะไปยืนตรงนั้นมันก็แค่ปลายสายตา
เดินไปไม่ไกลเท่าไร
ก็เริ่มหมดกำลังใจในการค้นหา
แม้ยังมองเห็นเธออยู่ตลอดเวลา
แต่ก็รู้แล้วว่าแสนห่างไกล
พอเสียทีที่เคยอยากรู้
ว่าเธอนั้นอยู่ห่างไกลแค่ไหน
คนธรรมดาอย่างฉันนั้นคงเข้าใจ
ว่ามันจะเป็นไปได้อย่างไร
ที่ขอบฟ้าแสนไกลจะมาร่วมฝันใฝ่กับคนเดินทาง
เธออยู่แสนไกล
ทั้งกายและใจเราต่างไกลห่าง
ฝันของฉันคืออยากให้เธอนั้นเดินร่วมทาง
แม้จะไม่มีเธออยู่เคียงข้างตลอดไป
แต่ความจริงที่เป็นอยู่
ก็พอจะรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้
เพียงแค่ฝันมันยังดูมากเกินไป
เพราะรู้ว่าเธอคือใครที่อยู่ห่างไกลเกิน...
(asn :[email protected])

รักเขาทั้งใจไปแล้วล่ะสิ
รักมากอย่างนี้ไม่กลัวเจ็บเหรอ
ถามเองตอบเอง ก็ชักเบลอๆ
ใจตอบว่า 'เออ' เจ็บบ้างก็ช่างมัน
(โก๋อ้วน ใจร้อน)

เพิ่งรู้ความจริง ก็วันนี้
ว่าเธอคนดี ไม่ได้รักฉัน
ที่ผ่านมา เธอแค่ถนอมน้ำใจกัน
คงกลัวว่าฉัน จะมีน้ำตา
เธอจึงก้าวเข้ามา ในวันนั้น
วันที่ฉันไม่มีใคร ใจอ่อนล้า
มาจุดไฟ ให้ใจ ฉันแกร่งกล้า
และสุดท้าย ก็จากลา ให้ฉันล้มลง

ค่ำคืนนี้ มีดวงดาว พราวฟ้ากว้าง
อยู่รอบข้าง ดวงเดือน เพื่อนคู่หู
ช่างสวยงาม ตามใจ ใคร่มองดู
เพียงอยากรู้ ทำอย่างไร ไขว่คว้าเดือน
เธอดุจดาว ดวงเดือน ย้ำเตือนฉัน
เธอคือฝัน อันล่องลอย คอยเชือดเฉือน
เธอคือฝัน ที่เป็นจริง หรือลางเลือน
หรือฉันเหมือน หมาน้อยน้อย คอยดูดาว

อย่าถามว่าทำไมไม่มีน้ำตา
เมื่อวันที่เธอเลิกรา..ไปหาใครคนใหม่
ใช่ว่าไม่เจ็บ..ไม่รู้สึกอะไร
หากเพราะชีวิตนี้..ไม่เคยเสียใจ..ที่ได้รักเธอ

สำหรับเธอ..
นิยามที่ตีค่าฉัน คือ..คนเคยรัก
แตกต่างกันยิ่งนักกับความหมายของฉัน
ถ้าถามว่าเธอคือใคร..ฉันจะตอบว่าคือคนสำคัญ
ที่จะยิ่งมีค่าขึ้นทุกวัน..ในวินาทีถัดไป
เธอคือ.."คนที่ฉันรัก"ตลอดกาล
เธอคือผู้เดียวที่แทรกซึมผ่านในทุกความหมาย
เธอเหมือนน้ำค้างที่หยดลงบนทะเลทราย
มีค่ามากมายสำหรับผืนทราย..แม้ไม่มีใครสังเกตทัน

บอกว่าฉันดีเกินไป
นี่ใช่ไหม ที่เรียกว่าเหตุผล
บอกว่าฉันดีเกินไปเลยไปรักใครอีกคน
คงจะเป็นเหตุผล ของคนหลายใจ
เธอคงชอบคนเลว เหมือนกัน
ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันอภัยให้
เดินจากกันไปเลย ไม่ว่าอะไร
เพราะเธอแค่คนเลว ที่หลายใจ
โชคดีของใจที่ไม่มีอะไร...ต้องเกี่ยวพัน

จะไปกับเขาใช่ใหม
พูดมาสิกลัวทำไมรึไม่กล้า
ฉันคงไม่มีน้ำตา
เพราะมันมีค่ามากกว่าน้ำลายของเธอ

ไม่อยากจะมีแล้ว..หัวใจ
ถ้าทุกสิ่งที่ทำลงไปมันไร้ค่า
เพราะไม่อยากให้ตัวเองเสียน้ำตา
ไม่อยากรู้ว่า ไม่มีค่าสำหรับใคร
วันนี้ฉันคงไม่อาจจะเข้มแข็ง
หัวใจล้าอ่อนแรงเกินจะรักใครได้
หยุดเถอะนะ..พอเถอะนะ
ถ้าเขาไม่เห็นความหมายใด
อยู่คนเดียวเก็บหัวใจโดยไม่ต้องให้ใคร....รู้ว่ามี

พยายาม ห้ามน้ำตา
แต่ทว่าห้ามไม่ได้
รินหยด รดดวงใจ
เมื่อจากไกล ใครบางคน
หดหู่ อยู่คนเดียว
และเปล่าเปลี่ยว จนสับสน
อ้างว้าง อย่างสุดทน
รักเล่นกล จนปราชัย
เจ็บช้ำ จำซ่อนเร้น
แสร้งทำเป็น ว่าสดใส
ยิ้มรื่น ทนฝืนใจ
แต่ร้องไห้ ในความจริง
ยอมรับ ว่าอ่อนแอ
และท้อแท้ ต่อทุกสิ่ง
เมื่อรัก เคยพักพิง
ถูกทอดทิ้ง สิ้นเยื่อใย...

เมื่อมีความรัก
การอกหักมักมีมาด้วยเสมอ
น้อยนักคนที่จะไม่พบเจอ
เพราะฉันคนหนึ่งที่โดนเธอ" หักใจ "

ไม่ว่าอะไรทำให้เราพบกัน
แต่ฉันก็นึกขอบคุณสิ่งนั้นเสมอ
ที่ทำให้รู้จักได้รักเธอ
และได้ความรักจากเธอกลับมา
ได้เจอวันที่ดีของชีวิต
ที่วันนี้ไม่มีสิทธิ์จะไขว่คว้า
และไม่ว่าอะไรจะทำให้เราจากลา
ถ้าทำให้ชีวิตเธอดีกว่า
ฉันยังอยากบอกว่า"ขอบคุณ"...

คิดถึงเธอจับหัวใจ
เธอจะรู้บ้างไหมคนดี
อยากบอกให้เธอ ได้รับรู้คำคำนี้
ให้เธอเข้าใจความรู้สึกดีดี ที่มีให้กัน
แต่ก็รู้ว่าเธอคงไม่สนใจ
ปล่อยทิ้งฉันไว้คนเดียว ในความฝัน
เพราะฉันมันคงไม่สำคัญ
เป็นได้เพียงคนแปลกหน้าเท่านั้น...ในใจเธอ

เธอยังคงอยู่ในใจฉันเสมอ
และจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป
แม้เราสองจะอยู่กันห่างไกล
แต่ให้รู้ไว้ว่าใจใกล้เธอ
แม้ใครจะอยู่ข้างเธอ
ฉันคนนี้ขอยืนดูอยู่ห่าง-ห่าง
แม้ไม่ได้ยืนอยู่ตรงใจกลาง
แค่อยู่ริมข้าง-ข้างก้อพอใจ
(aun :[email protected])

ยิ่งดึก..ยิ่งเงียบ
อากาศเย็นเยียบ สั่นไหว
แสงจันทร์สาดแสง แทนไฟ
ทำไมฉัน ไม่หลับตา
ผ้าหนา กลับห่มไม่อุ่น
ใจมันว้าวุ่น อะไรนักหนา
หรือเพราะ คิดถึง จึงไม่หลับตา
หรือต้องรอใคร กลับมา จึงจะหลับลง

เป็นผู้หญิงง่าย ๆ อย่างนี้
ชีวิตธรรมดาดี จนดูเหมือนไร้ค่า
ยิ้มแย้ม แจ่มใส โวยวายตลอดมา
ไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะมีค่ากับใคร
พอใจที่จะอยู่ง่าย ๆ อย่างนี้
เธอคนดีพอจะรับได้ไหม
ไม่ขอเป็นที่ 1 แต่ขอเป็นคนซึ่งเธอใส่ใจ
ไม่ขอเป็นคนสุดท้าย...แต่ขออยู่คู่กับเธอ
(ople :[email protected])

เลือกเดินคนละทาง
การลงเอยของความต่าง ระหว่างเธอกับฉัน
รักที่เคยงดงาม กลายเป็นสิ่งที่ถูกมองข้าม ไม่สำคัญ
ความรู้สึกดีๆที่เคยผูกพัน..กลับจบลงสั้นๆ ด้วยคำลา
เราต่างมีทางต้องไป
จึงไม่มีเหตุผลอันใด จะรั้งไว้เพื่อวันข้างหน้า
ความรักกับความฝัน ไม่อาจไปด้วยกันจึงต้องร้างลา
ทำใจยอมรับด้วยน้ำตา......สิ่งที่เราค้นหามันต่างกัน

อยากมีเธอ ในความคิดถึง
อยากมีเธอ เป็นหนึ่งในความฝัน
อยากจะเพียง ชิดใกล้แม้ชั่ววัน
อยากจะเพียง ผูกพันทั้งหัวใจ
ห่างไกล เกินใฝ่ฝัน
รู้ว่าไม่มีวัน เป็นไปได้
เธอเป็นเพียง ความงดงามในหัวใจ
ของคนช่าง อ่อนไหวเท่านั้นอง

การให้เธอบอกลา
ไม่รู้บีบคั้นน้ำตาเกินไปไหม
การขอฟังคำสุดท้ายที่ห่วงใย
ยิ่งเท่ากับนำสิ่งร้าวใจกลับมา
ถ้าเจ็บ ขอโทษนะหัวใจ
ที่ไม่ทำอะไรให้มันดีกว่า
แค่คนหนึ่งคน แลกกับหนึ่งคำลา
แม้ต้องขาดใจต่อหน้าก็ทนเอา
ช่วยไม่ได้ที่รักเธอ
และช่วยไม่ได้ที่เธอเผลอไปมีเขา
ทางเดียวที่จะรักกันระหว่างเรา
ทำได้แค่มโนภาพเอากับสายลม

งดงามแค่ในความทรงจำ
ก็เพียงพอจะตอกย้ำรอยหม่นไหม้
ไม่อยากลงทุนผูกพันกับใคร
ที่สุดท้าย มีกำไรเป็นน้ำตา

ก็ในเมื่อฉันเตรียมใจไว้แต่แรก
เพราะฉะนั้นก็ไม่แปลกใช่ไหม
ในเมื่อฉันรักคนที่ไม่คงมั่น
ฉันก็รู้ว่า ต้องทำใจ
และเตรียมพร้อมจะรับความเป็นไปที่ต้องมี

นี่แหละนะหัวใจคน
มีฝ่ายดิ้นรนก็ต้องมีฝ่ายคงมั่น
แล้วมันจะแปลกอะไรสำหรับใจเธอกับฉัน
ถ้าตลอดมาฉันจะเห็นเธอเป็นคนสำคัญ
แล้วเธอจะไม่เห็นความสำคัญของฉันเลย

ทุก ๆ ความเสียใจของฉัน
เธอจะช่วยแบ่งปันบ้างได้ไหม
ทุกหยาดน้ำตาและความเสียใจ
เธอจะเจ็บปวดแทนได้ไหมคนดี
หากอยากให้เราจบกัน
ไม่เหลือความผูกพันที่ตรงนี้
ถ้าเธอจะรับผิดชอบทุกความรู้สึกที่ฉันมี
ฉันก็พร้อมยินดีจะจากลา

ความรักในแบบของฉัน
คือการเชื่อมั่นและศรัทธา
ความรักที่เธอยกให้มา
มันดูไร้ค่าถ้าไร้ความจริงใจ
ความรักที่เธอมีให้ฉัน
ไม่ต่างกัน กับการจำนำไว้
แลกเปลี่ยนดอกเบี้ย - ความเสียใจ
สุดท้ายเธอทวงไถ่ ต้นความรักจากฉันคืน.

เกลียดนักความหลอกลวง
เกลียดคำว่าห่วงที่เธอเสแสร้ง
เกลียดการกระทำที่เธอแสดง
เกลียดความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะตามมา
เกลียดที่เธอรักคนอื่น
เกลียดที่เธอไม่หวนคืนกลับมาหา
เกลียดมากที่สุดคือวันเวลา
ที่นำพาเธอและฉันมาพบกัน

การลืมใครสักคนเป็นเรื่องยาก
ยิ่งเป็นคนที่รักมากยิ่งลืมไม่ได้
ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเขาไม่เคยมีเราในใจ
สิ่งที่เขาให้..คนอื่นก็ได้ เป็นธรรมดา
เคยเข้มแข็งและคิดว่าต้องลืมได้
แต่นานเท่าไหร่หัวใจยิ่งย้ำว่า
ผู้ชายคนนี้แม้ไม่มีเราในสายตนา
แต่วันเวลาไม่ช่วยให้ใจปรารถนาที่จะลืม

ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่..
เธอก็ยังเป็นคนไกลสำหรับฉัน
เวลาอันยาวนาน--ไม่ช่วยสานความผูกพัน
ทุกอย่างยังคงเดิมอย่างนั้น ไม่เปลี่ยนไป
ก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมเธอกับฉัน--จึงเป็นอย่างที่ฝันไม่ได้
อาจเป็นเพราะโลกของเธอและฉันมันต่างกันเกินไป
พยายามไขว่าคว้าเท่าไหร่ สิ่งที่ทำได้ก็ได้แค่เพือน...เท่านั้นเอง

ลืมฉันเถอะคนดี
เมื่อวันนี้--เธอมีเขาอยู่ใกล้ ๆ
ฉันไม่ต้องการเป็นตัวสำรองของใคร
แม้จะรักเธออยู่มากมายก็ตามที
ฉันทำใจไม่ได้
ที่จะต้องแบ่งหัวใจกับใครอย่างนี้
ไม่มั่นใจว่าเมื่อเวลาผ่านไป อะไร ๆ ที่เคยดี
อาจป็นแค่สิ่งที่เธอลืมว่าเคยมีในสายตา

ปลดปล่อยความปวดร้าว
ไว้กับคืนหนาว ที่ดวงดาวพราวฟ้า
เมื่อแสงอาทิตย์สอดส่อง พระจันทร์โรยลา
ก็เช็ดน้ำตา--แล้วลืมซะว่า เคยรักใคร...

ขอบคุณที่เธอบอกว่ายังแคร์ฉัน
แต่สายตาเย็นชาของเธอนั้นมันปกปิดกันไม่ได้
ยอมรับเถอะคนดี--ว่าวันนี้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป
ดีกว่าจะหลอกตัวเองต่อไปว่าเรายังมีใจให้กัน
เสียใจ-มันเป็นเรื่องธรรมดา
วันนี้หรือวันหน้าก็เจ็บทั้งนั้น
จบเรื่องราวเสียแต่วันนี้-ดีกว่าปล่อยนานวัน
จะได้ไม่ต้องเสียเวลามาผูกพัน-ทั้งที่ไม่มีกันในหัวใจ.

หลงคิดอะไรผิด ๆ มาตั้งนาน
เผลอให้ใจกับคนพาล มานานโข
เพิ่งเข้าใจว่าอะไรเป็นอะไร ก็เกือบสายที่จะ Say no
ชีวิตเริ่ม Low ต้องขอ Go จากเธอซะที
ตาสว่างขึ้นล้านเท่า
เห็นได้ว่าโง่เง่า--ที่มาคบกับเธอคนนี้
ขอบคุณเธอที่ให้บทเรียนที่แสนดี
ว่าจะคบใครต่อจากนี้
อย่าวัดความเลว-ดี ที่หน้าตา.

อาจเหมือนว่าฉันไม่เรียกร้องอะไร
ก็เพราะรู้อยู่แก่ใจ ว่าเธอไม่เหลือความรู้สึกใด ๆ ให้ฉัน
เธอคงให้เค้าไปหมดแล้ว ตั้งแต่วานวัน
ส่วนที่เธอมาดีต่อกัน-คงเพราะเห็นว่าฉันดีกับเธอ
ยังไงก็ขอบใจนะคนดี
สำหรับทุกสิ่งที่มี ความตื้นตันในใจนี้ มันล้นเอ่อ
แต่รู้รึเปล่าว่าการเป็นคนที่แสนดี แบบนี้ของเธอ
มันทำให้ฉันเจ็บปวดเสมอ
ที่ไม่เคยได้รับความรู้สึกอื่นใดจากเธอ--นอกจากเพื่อนกัน

ขอโทษ .. กับความไม่เอาไหน
ขอโทษ .. กับความเผลอไผลไม่ห่วงหา
ขอโทษ .. กับความผิดที่ไม่คิดเจตนา
ขอโทษ .. กับความไม่เข้าท่า..ต่อกัน
เวลามันทำให้ฉันซึ้งและเข้าใจ
ว่าเธอได้ให้อะไรมากแค่ไหน..กับฉัน
จึงเป็นที่มาของคำพูดที่อยากพูดต่อกัน
คือ"ขอบคุณ" กับความผูกพัน..
และ"ขอโทษ"ด้วยที่ฉันเพิ่งเข้าใจ




ที่ต้องบอกเธอในวันนี้
เธอก็น่าจะรู้ดีว่าเพราะเหตุผลไหน
เพราะทุกสิ่งที่เธอทำ-ทุกการกระทำของหัวใจ
มันไม่ต่างอะไรกับการไล่ฉันไปจากเธอ
บอกกันตรง ตรงก็ได้
ฉันเป็นคนที่เข้าใจเธอเสมอ
เธอทำแบบนี้ฉันเจ็บปวดกับสิ่งที่ได้พบเจอ
เพราะมันเหมือนว่าเธอไม่เคยรักกัน
ยอมจากเธอไปในวันนี้
เพราะรู้ดีว่าเธอไม่ใช่คนที่จะร่วมฝัน
ถึงมีเธออยู่ข้างกาย--แต่หัวใจไม่มีให้กัน
ก็ไม่แตกต่างอะไรกับการที่ฉัน..จะจากมา

อาจห่างไกลกันบ้าง
แต่ที่เหมือนเดิมทุกอย่างคือใจฉัน
แม้วันนี้ไม่อาจเป็นคน ที่ผูกพัน
เป็นได้เพียงคนคงมั่น ที่แปลกตา
ยังอยากบอกว่า..คิดถึง
แม้ไม่เคยถูก..นึกถึง..หรือห่วงหา
ยังอยากบอกว่า ยังจดจำทุกคำสัญญา
แม้จะกลายเป็นเรื่องไร้ค่า สำหรับใครบางคน

ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
เหนื่อยเกินไป..หัวใจล้า
นิ่งงันรับไม่ทันกับคำลา
ให้ความเงียบกับน้ำตาพูดแทนใจ
ท่องเอาไว้ว่าเธอจะลา
รู้ตัวเองว่าไม่อาจรั้งความห่วงหาคืนมาได้
สายตารานร้าว ที่เธอเห็นนั่นคือความรู้สึกของใจ
แทนคำตัดพ้อที่ร้าวไหว นับล้านคำ
(ดาว) [email protected]

เหมือนเดินทางผ่านทะเลทราย
จนหัวใจตายด้าน..เป็นร้อยครั้ง
เฝ้ามองความรักค่อยๆ ผุพัง
ปล่อยชีวิตฉันให้เกรอะกรัง ไปด้วยความด้านชา
หากจะกลับมาเพื่อขอโทษ..
อยากบอกว่า ฉันไม่เคยโกรธ..ไม่ถือสา
และยังรัก..รักเธอมาก เช่นที่ผ่านมา
เพียงแต่โดดเดียวจนชินชา..
จึงอยากรักเธอทั้งน้ำตา..อย่างเดิม

ความรู้สึก..เริ่มจางไป
ความห่วงใย..เริ่มเหินห่าง
ความคิดถึง..เริ่มเจือจาง
เหมือนความฝัน..เริ่มละลาย
ความเข้าใจ..เริ่มเปลี่ยนไป
ความอ่อนไหว..เริ่มเลือนหาย
ความจริงใจ..เริ่มกลับกลาย
เหมือนความรัก..เริ่มดับลง

น้ำตาแห่งความหวั่นไหว
เธอมีใจให้ฉันเสมอ
แต่ทุกอย่างความรักไม่ใช่เธอ
ฉันจำเป็นต้องลาเธอยอมจากไป
เพราะในความรู้สึกของหัวใจ
เธอมีใครในใจนอกจากฉัน
ความรู้สึกความรักที่ผูกพันธ์
ฉันจึงไม่ยอมรับมันเพราะไม่ใช่เพียงฉัน
...............ที่เสียใจ................

....ไดอารี่เล่มเก่า ยังคงอยู่....
รูปถ่ายคู่ ยังใส่กรอบ ยังแขวนไว้
สร้อยคอถูกๆ ที่เคยให้ ฉันก็ไม่เคยทิ้งมันไป
ดอกไม้แห้ง ก็ยังเก็บไว้ แม้โรยรา
....เรื่องราวทุกอย่าง ยังคงอยู่....
ยังมีเธอ อยู่ในทุกอณู ของความห่วงหา
ใบหน้าเธอ ก็ยังคงชัด เต็มสองตา
แต่ที่ไม่อยู่ ไม่เคยกลับมา ก็คือเธอ

คิดถึงจึงมาหา แต่น้ำตาแทบจะร่วง
เมื่อเห็นเธอเดินควง คนรักใหม่ไกล้เข้ามา
เธอถามมาทำไม ก็ตอบไปว่ามาหา
เธอบอกด้วยสายตา ถ้าไม่มาจะขอบคุณ
(ปอย 09/07/2006)

รักแรก คือ สบตา
รักต่อมา คือ ยิ้มให้
รักแท้ คือ จิงใจ
รักมากไป คือ น้ำตา
(แน็ค 10/01/2007)

ฉันอาจไม่ใช่ใคร. . . ที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหา
ฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้า. . . ที่เธอแหงนมองดูได้
ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ . . . จากก้านไม้ขีดไฟ
แต่จะหลอมเป็นแสงสว่าง. . . สุดท้ายให้เพียงเธอ
ฉันอาจไม่ได้เป็น. . . ดอกกุหลาบต้องตาใครต่อใคร
ฉันเป็นเพียง. . . ดอกไม้ที่พลิ้วไหวให้เธอยิ้มได้เสมอ
ดอกไม้ไม่มีชื่อในโลก. . . ที่ไม่มีใครได้พบเจอ
แต่จะเป็นดอกไม้เดียว. . . ที่บานในใจเธอตลอดไป
ฉันอาจไม่ใช่. . . สายฝนโปรย
ฉันเป็นเพียงหยดน้ำ. . . ที่โบกโบยความอ่อนล้าให้เธอได้
หากแม้เป็นหยดน้ำตา. . . จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจ
รอเวลาเหือดแห้งไป . . . ให้เธอพบวันคืนที่สดใสแสนดี
ฉันอาจไม่ใช่. . .สายลม
แต่ฉันเป็นอณูความห่วงใย ที่เพาะบ่ม. . . ทุกลมหายใจนับจากนี้
ในหัวใจที่ว่างเปล่า. . . เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามที
แต่ขอให้รับรู้เถอะคนดี. . . ทุกความรู้สึกที่ฉันมีจะไม่เปลี่ยนไป
ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้. . .
ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่. . .
แม้เธอเห็นฉันเป็นเพียงภาพฝัน. . . ไร้ตัวตนบนความห่างไกล
ก็ลืมเถอะเธอ. . . ลืมฉันให้หมดใจ . . .
แต่อยากให้รู้ไว้ว่า . . . ฉันไม่เคยเสียใจที่รักเธอ . . .

ระยะทางระหว่างเรา ยังเท่าเดิม
ไม่มีอะไรเพิ่มเติม จากคำว่าเพื่อนที่เธอให้
ใกล้กันเกินกว่า จะพูดคำว่ารักออกไป
ฉันเลยทำได้ แค่นั่งท้อใจอยู่ทุกที
รักเธอ แต่เธอรักเขา
เจ็บเท่าไร ก็เป็นได้แค่เงา ในใจเธออย่างนี้
เต็มใจจะรองรับ ทุกน้ำตา ในฐานะเพื่อนที่แสนดี
แม้เธอ จะรู้สึกไม่ได้สักที "ไม่เป็นไร"

ไม่ต้องยืนตรงนี้ก็ได้
ถ้าอยากจะไป ก็ไป ฉันไม่สน
อย่าคิดนะว่าตัวเองสำคัญ เสียจน
ทำให้คน อย่างฉัน ปั้นน้ำตา
เปล่า....ที่เห็นน้ำตาไหล
ที่จริงฉันดีใจ มากกว่า
ต่อไปนี้ คงสบายขึ้น กว่าที่ผ่านมา
ที่ต้องทน เป็นคนไร้ค่า...ของใคร
จะยืนอยู่ทำไม เหมือนตายซาก
มันคงแย่มากๆ ถ้าต้องมีผีตายซาก อยู่ใกล้ๆ
ฉันยอมเดินคนเดียว ดีกว่าข้างๆ มีคนไม่มีหัวใจ
อย่างน้อยก็ไม่ต้องใช้อากาศหายใจ...ร่วมกับใครอีกคน

จะเป็นหญิงเดียวในใจ
เธอพูดเอาไว้อย่างนั้น
รักนะ รักมาก คิดถึงทุกวัน
ขอสัญญา ว่าจะรักมั่น ไม่ปันใจ
แต่พอ ตอนนี้ เวลานี้
ทุกคำพูดที่มี มันหายไปใหน
เธอหลงลืมฉันแล้ว ทิ้งกันได้อย่างไร
เธอเอาเวลาที่ใหน ไปรักกัน
ไปรักเขา ตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็ในเมื่อ ปากเธอบอกว่ารักฉัน
แต่ตอนนี้ เธอมีทั้งฉัน และเขาพร้อมกัน
ตอบมาสิคนที่เธอเลือกผูกพันธ์ คือฉันหรือว่าใคร
(โดย คุณปีใหม่ klonthaiclub No.41.0เว๊ปชุมชนคนบ้ากลอน 11 มี.ค.50)

พ่อทำงาน อาบแดด ถูกแผดเผา
ลูกดื่มเหล้า ฟังเพลง ครื้นเครงเหลือ
แม่ขายผัก กินข้าว เคล้ากับเกลือ
ลูกเอื้อเฟื้อ พาสาวเที่ยว เลี้ยวโฮเตล
พ่อหาเงิน ส่งลูกเรียน เพียรอุตสาห์
ลูกติดยา คบเพื่อนชั่ว มั่วให้เห็น
แม่กระหายดื่มน้ำคลอง ตอนกลองเพล
ลูกทะเล้น จิบไวน์แดง แพงจับใจ
พ่ออดอยาก ไม่เคยบ่น ทนลำบาก
ลูกมักมาก เพศสัมพันธ์ มันฉิบหาย
แม่ทอผ้า ปลูกหม่อน หารายได้
ลูกหญิงชาย เที่ยวสนุก โรคติดตัว
พ่อสูบน้ำ เข้าแปลงนา ปลูกข้าวกล้า
ลูกมัวเมา การพนัน หมั่นหาผัว
แม่หาบน้ำ เลี้ยงเป็ดไก่ ทำสวนครัว
ลูกใจชั่ว ใช้เงินเพลิน เดินหลงทาง
พ่อขายวัว ส่งควายเรียน เวียนศีรษะ
ลูกตะกละ กินฟาสฟู๊ต พูดกว้างขวาง
แม่ปวดเมื่อย สู้งานหนัก ไม่ละวาง
ลูกสำอาง ใช้ของแพง แข่งสังคม
พ่อผอมแห้ง เรี่ยวแรงน้อย ด้อยอาหาร
ลูกประพฤติ อันธพาล ล่าเสพสม
แม่เป็นดอก ทบต้น หมดอารมณ์
ลูกเขี้ยวคม ฆ่าพ่อแม่ ก่อนแก่ตาย

มีความสุขมากใช่ไหม
ที่มำให้คนข้างๆเสียใจ อย่างนี้
ก็รู้ตัวนะว่าเป็นคน - สิ้นดี
แต่ไม่มากไปหน่อยเหรอ ที่ทำแบบนี้
ถึงจะเลวสิ้นดี - แต่ก็ยังมีหัวใจ

ไม่อยากเป็นตัวสร้างปัญหา
ไม่อยากทำให้เธอต้องมา เสียเวลากับฉัน
มีแต่เรื่องไร้สาระ ไม่สำคัญ
ไม่อยากทำให้เธอนั้น ต้องรำคาญ
ฉันเลยไม่ได้โทรหา
เพราะทำตามสัญญา ในวันนั้น
"จะไม่รบกวนเวลาเธอ" ตราบเท่านาน
ขอเพียงเก็บเธอไว้อย่างนั้น ในหัวใจของฉัน
โดยหวังว่าสักวัน....จะคืนมา

ที่ฉันนั่งข้างๆ
ใช่ว่าไม่อยากห่าง ไปไหน
แค่ไม่ต้องการเห็นหน้าเธอ ให้เผลอใจ
เลยเลือกนั่งข้างๆ ที่ห่างไกล หัวใจกัน
ที่ฉันไปนั่งตรงหน้า
อย่าคิดให้เสียเวลา ว่าฉัน...
ต้องการเห็นหน้าเธอ ตลอดวัน
เปล่า......แค่ที่นั่งประจำนั้น....มีคนจอง
ไม่ว่าฉันจะนั่งตรงไหน
พยายามที่สุดไม่ให้ใจ เข้าไปใกล้คนมีเจ้าของ
รู้ตัวไว้ "ไม่ได้อยู่ในสายตา ไม่ได้ถูกจับตามอง"
เพราะ....รู้ดีว่าการรักคนมีเจ้าของ มันเจ็บจนต้อง....
ร้องไห้คนเดียว...

ถ้ารู้ว่าจุดจบ ไม่ได้สวยงาม อย่างที่ฝัน
ก็อย่าคิดเลยที่จะฝ่าฟัน ไปให้ถึง
จบลงตั้งแต่ยังไม่เริ่ม ยังไม่ซึ้ง
คงไม่ทำให้ใครคนหนึ่ง ต้องปวดใจ
ถ้าหยั่งรู้ อนาคต
ก็คงจะลด ความรักลงไปได้
แต่นี่ เพราะข้างหน้า ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร
จึงทำได้ แค่รักษาหัวใจ ไว้ให้ดี

.....แม้การกอดตัวเอง ไม่อุ่นสักเท่าไหร่.....
ยังดีกว่าให้คนไร้ใจ มากอด ไม่ใช่หรือ
แม้ทุกที จะมีใครเคียงข้าง คอยจูงมือ
เมื่อไม่มีเหลือใครอยู่ เธอก็ยังเหลืออีกสองเท้า...สองมือ...กับหัวใจ

สายฝน..หยดลงมา
ชะล้างคราบน้ำตา..ที่รินไหล
เธอบอกฉัน..ว่าไม่ต้องเสียใจ
อีกไม่นานเท่าไหร่..ก็ลืม
สายฝน..เริ่มซ่างซา
หยดหยาดน้ำตา..ยังคงรินไหล
ยังคงหยดอยู่ตรงกลาง..ระหว่างใจ
ยังคงไม่อาจตัดใจ..จากเธอ
(โดย karnvala klonthaiclub No.146.0เว๊ปชุมชนคนบ้ากลอน 12 เม.ย.50)

ชั้นอาจพบแสงเทียนแม้หรี่ริบ
ในคืนค่ำที่มืดมิด...อาจมีใครยื่นหยิบซึ่งความฝัน
เพียงแต่เขาผ่านทางมา...คงช่วยเติมความกล้าเป็นพลัง
ให้กับคนที่อ่อนแรงอีกครั้ง...ชั้นหวังสักวันจะพบเจอ.

ไม่เคยเชื่อ..ข่าวลือ
ไม่เคยถือคำพูดใครทั้งนั้น
ไม่คิดว่าคนเคยไว้ใจจะทำร้ายกัน
ไม่คิดว่า ความไกล ทำให้เธอของฉันเปลี่ยนใจ
เลยกลับมาหาเธอ..
ภาพที่เจอ คือ เธอกับเขาคนใหม่
แล้วฉันคนที่เธอบอกว่า ผูกพันทั้งใจ
เธอแก้ปมความผูกพันของเราเมื่อไหร่กัน
ฉันคงไม่มีคำถามจะถามเธอ
เมื่อภาพที่เจอ..ยืนยันคำตอบออกมาอย่างนั้น
ข่าวลือ ที่ไม่เคยระคายใจมาเนิ่นนานวัน
วันนี้ยอมรับจริงๆว่ามันสะเทือนใจ...
(โดย NANASA1234 klonthaiclub No.242 9 พ.ค.50)

เหนื่อยกับการคอยรัก
เพียงเพื่อหลอกตัวเองว่า ได้พิงพักในรักแท้
ไม่กล้ารับความจริงว่าเธอไม่แคร์
จึงยอมทนกับความเปลี่ยนแปรอย่างเต็มใจ
ทั้ง-ทั้งที่ทรมาน
เมื่อต้องพบแต่ความร้าวรานอ่อนไหว
แต่ในตลอดมาและรู้ดีว่าคงตลอดไป
ยินดีร้องไห้และรักต่อไป...ฝ่ายเดียว
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.387 20 พ.ค.50)

หยุดเสียเถิด...ท่าทีที่มีใจ
อย่าทำเหมือนมีให้....ไออุ่นนั้น
อย่าพร่ำเพ้อ ให้เผลอรัก แล้วทิ้งกัน
อย่าทำอย่างนั้น....มันไม่ดี
ที่ฉันแกล้งไม่รู้อะไร....
แค่อยากให้เธอกลับใจ ตั้งแต่นี้
แต่เธอกลับเหยียบย่ำความหวังดี
ยังทำอยู่ได้กับสิ่งนี้....เพื่ออะไร
ฉันขอหยุดสิ้นสุดความสัมพันธ์
ไม่อาจยืนหยัด ยันไม่ว่าทางไหน
พอเสียทีกับนาที ที่เสียไป
ไม่อยากเก็บไว้...ใจคนลวง
(โดย janeja klonthaiclub No.293 11 พ.ค.50)

ไม่ได้กลับมาทวงความผูกพันธ์
ที่เคยงดงามในวานวันอันเฉิดฉาย
แค่อยากเห็นกับตาให้มั่นใจ..
ว่า ภาพรักเรา จะเป็นอะไรที่ถูกเก็บกลืน
คำว่า เรา จะถูกฝังกลบ
คำว่า จบ จะปิดฉากรักที่หวานชื่น
เมื่อความไว้ใจไม่อาจรั้งเธอไว้กับจุดยืน
แค่มาเห็นให้ชัดว่า เธอรักมั่น กับคนอื่น
แล้วฉันจะไม่คืนกลับมา
(โดย NANASA1234 klonthaiclub No.395 21 พ.ค.50)

ไม่ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่
ความรู้สึกในใจก็ไม่เปลี่ยนไปจากวันนั้น
วันนั้นรักเธอ...
วันนี้ก็ยังรักเธอเหมือนเดิมทุกวัน
ฉันก็ยังเป็นฉัน ยังคงรอวันที่เธอกลับมา
แต่ก็รู้ว่าไร้ความหมาย...
เพราะเธอยังเห็นว่าฉันนั้นไร้ค่า
ยังคงเหมือนเดิม ..
ไม่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา
ฉันยังคงไม่มีค่า..
ในสายตาเธอ...เหมือนเดิม
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.496 1 มิ.ย.50)

รักแท้แพ้ผูกพัน
ความจริงใจของฉัน - ยื้อเธอเอาไว้ไม่ได้
เขาใกล้เธอมาแรมปี - - แล้วฉันมีอะไร
ขณะที่เราไกล..เธอมีเขาเอาใจใส่เรื่อยมา
รักแท้จึงแพ้ผูกพัน
วันที่เธอกับเขารักกัน..ฉันก็คงไม่มีค่า
เป็นเพียงคนที่ถูกลืม - - ฝังจมใต้กาลเวลา
เพราะเสียรักให้คนที่ใกล้เธอมากกว่าโดยไม่รู้ตัว
(โดย NANASA1234 klonthaiclub No.353 15 พ.ค.50)

ทุกอย่างมันสายไปแล้ว
และไม่มีวี่แววที่จะกลับมาเหมือนเก่า
ลืมมันเถอะความผูกพันระหว่างเรา
ขณะนี้คือเขาที่เธอควรเอาใจใส่
ทิ้งมันไปซะสำหรับอดีต
ก่อนรอยร้าวที่เคยกรีดจะย้อนเกิดขึ้นใหม่
หากเขาคนนั้นรู้ว่าเธอยังมีฉันอยู่ในใจ
ก ลั บ ไ ป เ ถ อะ ไ ป
ฉันยังไม่อยากสร้างกรรมกับใคร..ให้บาปติดตัว
(โดย NANASA1234 klonthaiclub No.460 28 พ.ค.50)

เคยร้องไห้ - - เคยเสียใจ
กับสิ่งที่เป็นไปคราวนั้น.....
เธอมีคนใหม่ขณะที่เรายังคบกัน
ฉันหมดความสำคัญต่อหัวใจ
แล้วเป็นไงบ้างล่ะเวลานี้
แม่คนดีของเธอไปอยู่ซะที่ไหน
สำนักแล้วสิความรู้สึกที่ฉันเคยมีเป็นยังไง
บาปกรรมที่เคยทำไว้..มันย้อนรอย

เพียงแค่ปลายมือ จะเอื้อมคว้า
แต่ฉันก็ไม่กล้า ดึงเธอให้เหมือนเก่า
เมื่อความทรงจำ บอกความผูกพัน แห่งเรา
สำหรับเธอ..เป็นเพียงซากความว่างเปล่า ของคืนวัน
รื้อฟื้นอะไร คงไม่ได้
หากสองตาเธอ ไร้ความห่วงใย จะให้ฉัน
ทำได้เพียงเอามือ ปาดน้ำตา
กล้ายอมรับฐานะปัจจุบัน
ว่าเรามันก็แค่คนเคยรักกัน....เท่านั้นเอง

เชื่อกันว่า....
ผู้หญิงมีน้ำตาเป็นอาวุธร้าย
คือสิ่งที่น่ากลัวสำหรับผู้ชาย
แข็งแกร่งขนาดไหนสยบได้ด้วยน้ำตา
แต่คนแบบฉันคนนี้
ไม่เคยมีสักหยดรินรดเปื้อนหน้า
ต่างกับเขาที่คลอเคล้าตลอดเวลา
และเธอก็แค่ผู้ชายธรรมดา
ที่แพ้มารยาสตรี

เจ็บปวดที่รักเธอ...
ร้าวรอนเสมอ..เมื่อนึกถึงเธอคนนี้
ช้ำใจทุกครั้ง..เมื่อมองเห็นเธอคนดี
และจบลงด้วยน้ำตาล้นปรี่..ทุกครา
ก็มันลืมไม่ได้...
ชีวิตที่เป็นไป..จึงมีแต่ความอ่อนล้า
ต้องทนเจ็บปวด รวดร้าว เสมอมา
แต่ก็ยอมทั้งน้ำตา
เพราะรักเธอมากกว่า..สิ่งใด
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.509 3 มิ.ย.50)

ไม่รู้ว่ามันนานสักแค่ไหน
ตั้งแต่วันที่เลิกรากันไป จนถึงวันนี้
ถ้าถามว่า ยังเหลือไหม...ความรู้สึกดีๆ
ตอบได้เลยว่ามี และไม่ลดลงไป
แต่มันจะอยู่แค่ในนามของความทรงจำ
อยู่เพื่อเตือนและย้ำ ว่าฉันเคยเจ็บมากแค่ไหน
จะเก็บไว้อย่างดี ไว้ลึกสุดใจ
จะได้ไม่ลืมไป ว่าครั้งหนึ่งเคยรักผู้ชายร้ายๆ"อย่างเธอ"
(โดย Nuboboclash klonthaiclub No.451 27 พ.ค.50)

เธอบอกว่า.....ไม่เป็นไร
แค่ลืมเรื่องราวเก่าๆ และเดินจากไปเท่านั้น
ใช่สิ ก็เธอเป็นคนที่ทิ้งกัน
เธอจึงรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา
แต่เธอรู้ไหม......คนดี
คนที่ถูกทิ้งนี่สิเจ็บกว่า
ปวดร้าวเท่าไร่......
ก็ได้แต่ร้องไห้ เสียน้ำตา
และต้องทนยอมรับกับคำว่า..ไม่เป็นไร
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.635 21 มิ.ย.50)

เธอเคยรู้สึก . . . เเบบฉันบ้างไหม
เวลารักใคร . . . ข้างเดียวอย่างนี้
เมื่อยามที่เค้า . . . ไม่สนใจใยดี
เราก็ไม่มีสิทธิ์ . . . ไปเรียกร้องอะไร
เธอคงไม่เคยรู้สึกสินะ . . .
ว่าความรู้สึกเจ็บ . . . มันเป็นแบบไหน
เมื่อคนที่รักเธอจนหมดใจ
ไม่เคยได้อะไร . . . กลับคืนมา
เธอจะรู้สึกเจ็บปวด . . . บ้างไหม
ในเวลาที่คนรัก มายืนอยู่ตรงหน้า
เเล้วพูดกับเธอ . . . ด้วยความเย็นชา
ว่า . . . เธอไม่เคยมีค่าอะไร . . . กับฉันเลย
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.635 19 มิ.ย.50)

ก่อนจากไปวันนี้....
คนดีกอดฉันหน่อยได้ไหม
มันอาจจะดูมากเกินไป
กับคนที่หมดเยื่อใยต่อกัน
แต่ช่วยสงสารสักครั้ง
ไม่อยากให้ความรักพังง่ายๆอย่างนั้น
อย่างน้อยให้ฉันได้เก็บไว้ผูกพัน
ในวันที่ฉันไม่มีใคร
เวลาที่เหลืออยู่...
ให้ฉันได้มองดูเธอชัดๆได้ไหม
จะเก็บภาพเธอไว้ลึกสุดใจ
ก่อนจะไม่เหลืออะไรให้จดจำ
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.839 1 ก.ค.50)

ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน...
แต่อยู่ๆน้ำตามันก็พาลจะไหล
ไม่ได้เศร้าหรือคิดมากอะไร
แค่ความเหงามันเกาะกุมหัวใจเท่านั้นเอง
โอบกอดตัวเองเบาๆ...
รู้สึกเหมือนโดนความเหงาข่มเหง
รอบกายไม่สดใส หัวใจก็วังเวง
เหมือนเปล่าเปลี่ยวอยู่ในโลกของตัวเองเพียงลำพัง
จะทำอย่างไรนับจากนี้...
เมื่อชีวิตที่มีเริ่มหมดหวัง
อยากต่อสู้แต่ไร้ซึ่งแรงกำลัง
ขอเพียงสักครั้ง ที่จะมีคนมาอยู่ข้างๆ
และโอบกอดฉันให้มีหวัง...สักที
(โดย SA_TAN_NOY klonthaiclub No.840 1 ก.ค.50)

ยามค่ำคืน ไร้จันทร์ อันเหว่ว้า
คนไร้ค่า อย่างฉัน ก็พลันเหงา
เงยหน้ามอง ท้องฟ้า มีแต่ดาว
วันใดเจ้า ร่วงลง สู่พื้นดิน
- - - -
เมื่อไม่มี อะไร ต่างสิ่งอื่น
ดูพื้นพื้น ไม่ต่าง จากเศษหิน
ใครเล่าจะ ก้มมอง ยังก้อนดิน
เมื่อมิได้ โบยบิน บนฟ้าไกล
- - - -
จากดวงดาว ที่เคย ประดับฟ้า
ร่วงลงมา สู่ดิน รับได้ไหม
จากวันที่ เคยเด่น กว่าใครใคร
วันนี้กลับ เป็นได้ เพียงธุลี
- - - -
เหมือนครั้งหนึ่ง เห็นฉัน สำคัญยิ่ง
แล้วกลับทิ้ง เดียวดาย อยู่ที่นี่
ลืมความรัก ความหลัง ที่เคยมี
ฉันคนนี้ คงเพียง ฝุ่นละออง...
(โดย Alpha klonthaiclub No.967 10 ก.ค.50)

เป็นได้แค่ตัวตลก
เพราะเชื่อในคำโกหก..ที่เธอมีให้
เพราะมีแค่ตัว..กับหัวใจ
จึงเป็นได้แค่ใคร..ที่ไม่สำคัญ
เป็นได้แค่ตัวตลก
เพราะ..รู้ว่าโกหกก็ยังเชื่ออยู่อย่างนั้น
ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าสักวัน
เธอนั้น..จะจริงจังกับคำสัญญา
ยังเป็นได้แค่ตัวตลกเพราะยังเชื่อในคำโกหก..ที่เธอว่า
สุดท้าย..มีเพียงฉันที่เสียน้ำตา
ที่เชื่อในคำสัญญา..ทั้งที่รู้ว่ามันหลอกลวง
(โดย MIRIN 01 klonthaiclub No.1014 13 ก.ค.50)

ทดแทนกันได้ไหม
ความรู้สึกของใจ...ที่เธอไปจากฉัน
ฉันจะไม่เรียกร้องทวงสิทธิ์...ของคนที่เคยรักกัน
สิ่งที่ฉันจะทำ...คือเก็บความรู้สึกผูกพันธ์ไว้ภายในใจ
(โดย karnvala klonthaiclub No.1053 18 ก.ค.50)

ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากรักใคร
แต่เพราะไม่มีคนไหนมารักฉัน
คนที่ผ่านเข้ามา แสดงออกเพียงแค่อยากรู้จักกัน
อยากมาเรียนรู้เพียงพักๆแล้วจากไป
ไม่มีสักคน....ที่เขาจริงจัง
พอให้คำว่า "ความหวัง" มีพลังเกิดขึ้นมาได้
บางที "ความรัก" กับ"ฉัน"
อาจจะเป็นเส้นขนานกันตลอดไป
จนถึงขั้นที่ฉันลืมว่ามีหัวใจ...
อยู่ในอกข้างซ้าย...ของตัวเอง....
(โดย doraemon klonthaiclub No.1322 3 ส.ค.50)

.. ค ว า ม รั ก ..
ไม่อนุญาต
ให้มีมากกว่าหนึ่ง
.. หั ว ใจ ..
ฉันจึงไม่อาจรั้งดึง
เธอเข้ามาหา
.. ป ล่ อ ย เ ธ อ ..
ไปกับเขา
แล้วบอกว่าเราต้อง
"เลิกรา"
.. เ ช็ ด น้ำ ต า ..
แล้วเดินจากมาอย่างช้าๆ
ก้าวเดินไปข้างหน้า
.. .. เพียงลำพัง .. ..
(โดย sa_tan_noyklonthaiclub No.1353 4 ส.ค.50)

อาจดูงมงายในความรัก
จมปลักอยู่กับภาพความทรงจำเก่าๆ
ติดอยู่กับภาพความทรงจำในวันที่หัวใจเหงาๆ
มีภาพความปวดร้าวที่ฝังใจ
จริงอยู่ที่เธอเคยบอกฉัน
ต้องอยู่กับปัจจุบันในวันใหม่
ก็เธอหมดรัก เธอคงไม่เป็นอะไร
เหลือแค่ฉันที่ติดอยู่กับภาพความหลังมากมาย
.....เพราะหัวใจยังรักเธอ
(โดย doraemon klonthaiclub No.1357 4 ส.ค.50)

. . ค ว า ม รู้ สึ ก ลึ ก ๆ ใ น ใ จ . . .
มันคือความเป็นไป..ที่เธอไม่เคยมองเห็น
เส้นกั้นแห่งมิตรภาพ..มันถูกตีขนาบจนชัดเจน
ใจบางใจจึงต้องซ่อนเร้น..ไม่อาจเผยให้เห็น..ถึงความใน
. . . เ ธ อ อ า จ ไ ม่ เ ค ย รู้ . . .
ว่าสายตาเธอทั้งคู่..ทำให้หัวใจที่เต้นอยู่..อ่อนไหว
แค่เพียงพูดจา..แค่รอยยิ้มส่งมา..ก็ชื่นใจ
ฉันเก็บสิ่งดีๆเหล่านี้ไว้..เก็บไปนอนฝันทุกวันคืน
. . . แ ม้ ก ร ะ ทั่ ง วั น นี้ . . .
เธอก็ยังเป็นสิ่งดี-ดี..ที่ฉันเก็บไว้
และจะเป็นแบบนี้เสมอ .. ไม่ว่าเธอจะกุมมือใคร
ฉันก็ยังมีความรักส่งให้ ..โดยไม่หวังอะไร..ตอบแทน
(โดย sa_tan_noy klonthaiclub No.1538 21 ส.ค.50)

หากฉันคือ...ตัววุ่นวาย
หากความรักมากมาย... คือ ตัวปัญหา
โลกที่สดใส มันเปลี่ยนไป เมื่อฉันเข้ามา
ความห่วงใยในตา... ไม่เคยมีค่า... สำหรับเธอ
โทษที... ที่ล้ำเส้นหัวใจ
จะหยุดความห่วงใย... ที่เพ้อเจ้อ
ก้าวออกมาเสียที... มาอยู่โลกใบที่... ไม่มีเธอ
วางตัวให้ถูกเมื่อเจอะเจอ... ไม่หลงพร่ำเพ้อ... ให้วุ่นวาย...
(โดย sa_tan_noy klonthaiclub No.1733 1 ก.ย.50)

เพราะสิ่งที่ฉันเคยได้รับจากเธอ
มีแต่ความพลั้งเผลอจนร้องไห้
มีแต่ความเจ็บช้ำในหัวใจ
ไม่เคยได้สิ่งดี - ดีไว้ผูกพัน
ในวันนี้ที่เธอเจ็บกลับมา
ฉันจึงทำได้แค่สมน้ำหน้าเท่านั้น
ไม่อยากพูดว่าทีใครทีมัน
แต่สิ่งที่ฉันเคยได้รับนั้น...
มันทำให้ฉันรู้สึกสะใจ
โอเค ฉันควรจะปลอบเธอบ้าง
เพราะฉันก็เคยรู้สึกอ้างว้างหวั่นไหว
เพียงแต่ไม่ทำ..เพราะไม่รู้จะทำทำไม
ไม่ใช่ใจร้าย...แค่อยากให้เธอเข้าใจ
ว่าสิ่งที่ฉันเคยได้..มันเป็นอย่างไรเท่านั้นเอง
(โดย sa_tan_noy klonthaiclub No.934 7 ก.ค.50)

มันเจ็บที่ต้องทนเจอ
เมื่อไม่ใช่เจ้าของเธอ เหมือนวันนั้น
มันเปลี่ยนไปแล้ว ฐานะคนพิเศษ คนสำคัญ
ฉันไม่ใช่คนนั้น ที่เธอต้องการ อีกต่อไป
- - - - - -
ทุกครั้งที่ต้องพบหน้า
ยังปวดร้าว ยังรับรู้ว่า มันอ่อนไหว
เลิกกันไปตั้งนาน เหมือนฉันจะลืม เธอหมดใจ
ความจริงคือไม่ใช่....
ลับตาเธอเมื่อไร.... เป็นต้องร้องไห้ทุกที
(โดย Remember Box klonthaiclub No.1855 5 ก.ย.50)

หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันร้อนรนอยู่ตรงนี้
ร้องไห้ ร่ำไร ไม่ยอมให้เธอไปสักที
ทั้งที่รู้แก่ใจดี ว่าเธอไม่มีใจ
หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันนั้นร้องไห้
อ้อนวอนเพ้อพร่ำ ขอร้องเธอว่าอย่าไป
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ว่าเยื่อใยเธอไม่มี
หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันอดทนอยู่ตรงนี้
ยอมให้เธอทำร้ายกัน ทั้งที่รู้แก่ใจดี
แม้เศษเสี้ยวใจที่มี
เธอยังไม่เคยเหลือที่...ให้ฉันเลย
(โดย MIRIN 01klonthaiclub No.999 12 ก.ค.50)

ทุกครั้งที่หลับตา
ยังมีเธอเสมอมา....ในความฝัน
หรือหัวใจยังรักยังผูกผัน
ต่อช่วงคืนวันของหัวใจ
ทั้งที่ผ่าน.....ไปแล้วกับความรัก
ที่เธอทำให้ฉันรู้จัก....ความร้าวไหว
ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่า...ทำไม
ทั้งทีเธอโหดร้ายแต่หัวใจ....กลับไม่ลืม
(โดย AMM klonthaiclub No.2006 17 ก.ย.50)

ยอมให้หัวใจอ่อนแอ
ทั้งที่รู้ว่า จะยิ่งแย่มากกว่านี้
ภาพคนแกร่ง จะถูกเปลี่ยนแปลง ทันที
เมื่อความเข้มแข็งมานานปี ถูกเปลี่ยนไป
และกระจก จะสะท้อนภาพน้ำตา
ที่บดบังความมีค่า แค่เพียงว่าร้าวไหว
สูญเสียเธอ ก้อเหมือนทั้งโลกไม่เหลือใคร
แล้วจะอายอะไร.....เมื่อน้ำตาต้องไหล...ก้อแค่เรา
(โดย doraemon klonthaiclub No.2072 22 ก.ย.50)

หัวใจของเธออยู่กับใครเขา
แต่หัวใจของเราหยุดอยู่ตรงนี้
บ้าบอเฝ้ารอ รอเธอทุกนาที
ทั้งรู้ดีว่าไม่มี ไม่มีทางหวนมา
(โดย graph klonthaiclub No.2618 8 ต.ค.50)

ขอบคุณความ ห่วงใย ที่มีให้
ขอบคุณที่ ใส่ใจ อยู่เสมอ
แต่ดีกว่า ถ้าจะ ไม่มาเจอ
ความหวังดี ของเธอ ไม่ต้องการ
(โดย Alpha klonthaiclub No.2827 17 ต.ค.50)

กับวันที่ฉันเสียน้ำตา
ให้กับสิ่งมีค่าที่กำลังจางหาย
สิ่งที่ตอนนี้เป็นมากกว่าชีวิตและร่างกาย
สิ่งที่ผู้คนมากมายต้องการได้มา
- - - -
แต่ฉันไม่อาจรักษาเอาไว้
ไม่ใช่เพราะใครแต่เพราะความไม่เอาไหนของฉัน
ความเป็นคนปากเสียที่ไม่เคยคิดว่าจะกลับมาฆ่ากัน
แต่แล้ววันนี้สิ่งๆนั้นก็กลับมา
- - - -
ขอโทษกับคำบางคำ
และการกระทำที่ดูเหมือนไร้ค่า
จากนี้ความเป็นห่วงที่เคยส่งให้กันตลอดมา
มันจะเป็นสิ่งมีค่าที่ฉันจะจดจำ
- - - -
ดูแลตัวเองนะคนดี
หากต่อจากนี้ฉันไม่อาจดูแลเธอได้
หวังว่าถ้ามีโอกาสเธอคงให้อภัย
กับสิ่งที่ฉันทำไปโดยไม่ตั้งใจและไม่รู้ตัว
(โดย Kwang klonthaiclub No.2881 22 ต.ค.50)

แม้นต้องจาก...กันไป...ด้วยใจชื่น
ทิวาตื่น....ราตรีรื่น...พิศมัย
เพราะเคารพ...ในรัก...ที่จริงใจ
ฝากเอาไว้...ในหัวใจ...ของสายลม
- - -
โดยให้ฉัน...เป็นเมฆน้อย..ลอยบนฟ้า
ยังต่ำกว่า...ดวงจันทร์...ในความฝัน
น้ำตาฟ้า....น้ำตาเมฆ...หลอมรวมกัน
หยาดลงมา..เพื่อลาจันทร์..นิรันดร์กาล
(โดย เทพบุตรแห่งสายลม klonthaiclub No.2944 22 ต.ค.50)

ขอโทษนะหัวใจ
ที่ฉันต้องร้องไห้ ในครั้งนี้
พยายามข่มเท่าไหร่ น้ำตาก็ไม่หยุดไหลสักที
ขอโทษที่ทำให้หัวใจดีๆ รู้สึกบั่นทอน
- - - -
แต่จะเป็นครั้งสุดท้าย ที่ร้องไห้แบบนี้
จะนำประสบการณ์ที่มี มาสั่งสอน
จะยิ้มรับดวงตะวันจ้า และโบกมือลา ตะวันรอน
ให้น้ำตาที่เปียกปอน มาชะล้างหัวใจ
- - - -
ขอบคุณนะ หัวใจดี ๆ ที่อยู่เคียงข้าง
ตลอดเวลาที่อ้างว้าง จนถึงวันสดใส
สัญญาว่าจะไม่ร้องไห้อีก แม้จะไม่เหลือใคร ๆ
เพราะฉันก็ยังมีหัวใจ ... เหลือไว้รักตัวฉันเอง
(โดย กล่องความทรงจำ klonthaiclub No.3236 06 พ.ย.50)




หน้าหลัก  กลอนรัก  กลอนกำลังใจ  กลอนคิดถึง  กลอนห่วงใย  กลอนวิงวอน  กลอนอกหัก  กลอนเหงา,ฝันดี  กลอนเพื่อน,อวยพร  กลอนกวนๆ  คำคม

  Copywrong (c)2000 Nongake2000 All wrongs reserved.  
กลอน
Partner:: คำคม| ดูดวง| คำคมโดนๆ| ออกแบบเว็บไซต์| กราฟชีวิต| ดูดวงไพ่ยิปซี| ชื่อมงคล|